Reddingsoperatie voor de (Nederlandse) literatuur

De Nederlandse literatuur is dood. Een jaar geleden verscheen in De Standaard dat de Vrije Universiteit Amsterdam de richting Nederlandse Letterkunde afschaft. De reden? Te weinig interesse:

“Voor de vijf laatste eerstejaars waren er evenveel personeelsleden. Gewoon niet rendabel. Ook aan andere Nederlandse universiteiten keldert de interesse voor Nederlandse taal- en letterkunde. In tien jaar tijd daalde het aantal studenten met 60 procent.” (De Standaard, 2019)

De moedertaal is in crisis, en hoewel dat volgens professor Geert Buelens zich in meerdere landen manifesteert, zie ik rondom mij toch een duidelijke neiging naar anderstalige literatuur. Waarom? Veel heeft te maken met perceptie. Nederlandse literatuur blijkt nu eenmaal vaak een relatief saai en achterhaald imago te suggereren.

Toch gaf ik dit jaar mijn vaste job als digital creative op de VRT op om een master Westerse literatuur studeren met een focus op Nederlandse letterkunde. Mogelijks ben ik heel dom en loop ik achter de feiten aan, mogelijks ben ik gewoonweg erg gepassioneerd en niet van plan om één voorbeeld te laten generaliseren tot een vaststaand feit. Het is simpel: Nederlandse literatuur is pas dood als we ze zelf dood verklaren. En dus is het tijd voor een reddingsoperatie, zo schrijft De Standaard. Wel, dit is mijn poging tot een bijdrage tot die reddingsoperatie. Ik besloot om mijn oude blog wat om te vormen naar een soort boekenclub die als een verdediging van de Nederlandse literatuur zal gelden. Begrijp me niet verkeerd: dit zal geen nationalistisch clubje worden. Mijn enige bedoeling is om te voorkomen dat de Nederlandse letterkunde volledig verloochend wordt. Eerlijke meningen zullen gegeven worden, af en toe zal een bepaald aspect van een roman onder de loep genomen worden, en idealiter krijg ik jullie zelfs overtuigd om de roman zelf een kans te geven.

Toch betekent dat niet dat anderstalige boeken nooit aan bod kunnen komen. Ook ik lees geregeld anderstalige romans, of vertalingen, en ik ga mezelf niet dwingen om me te vernauwen tot een bepaald niche. Mijn interessegebied ligt meestal in de Nederlandse literatuur, maar alles wat ik interessant vind of vreselijk oninteressant vind, kan aan bod komen. Het belangrijkste blijft namelijk om gewoon met z’n allen wat meer te lezen. Zeker in deze tijden van pandemie en onzekerheid.

Tot snel,

Anne

Tomatensoep met balletjes

Ze zaten muisstil aan tafel
tomatensoep te eten
met balletjes
zwemmend in een bloederige smurrie

Plots
kletterde haar lepel op de grond
en zei ze: “Vertel me, lief, waarom ge mij graag ziet”

Hij keek verwonderd op
staarde haar te lang aan

Het antwoord wist hij niet

Chaos in mijn kosmos

(drieëntwintig juni tweeduizendenelf)

woorden worden orde-lijk
zoals dansers anders lijk-en dan ’n ander
HEER-lijk eerlijk
beloven geloven
gelogen belogen

             Verloren
Vormen
Van
                                                     Verdriet
Vullen
                                                                                                                leegtes
                                                                                                                               liever
                                                                                                                                        langzaam